Een Travellerspoint blog

over Oeganda en zo

Een zalige kerst en een gelukkig nieuwjaar (als originele ondertitel)

overcast 25 °C
Bekijk Van Cairo naar Bunia op Tim Haven's reiskaart.

En dan het vliegtuig op richting Entebbe!

Ik kan u verzekeren dat er tussen de hoofdstad van Ethiopie en Entebbe (min of meer voormalig hoofdstad van Oeganda) een groot verschil heerst.

In Addis liepen we tussen kreupelen en bedelaars in de vervuiling. In Entebbe sliepen we in het groen onder een mangoboom.

Nu, Kampala (huidig hoogdstad) is wel iets minder sprookjesachtig maar goed.

Oeganda moet het hebben van de natuur, en zo tracht dit land zich ook te promoten. En ik moet zeggen dat er inderdaad veel moois te zien is. Het hoogtepunt van iedere toerist is natuurlijk een bezoek aan de gorilla's.

Dus wij, Inke, mezelf, een Amerikaanse, de gids (met walkie talkie) en twee gewapende (Elk een AK47 voor het geval we een bosolifant zouden tegenkomen!! (die had ik ook wel eens willen tegen komen... kan je het je al voorstellen... die twee? geknield in rambostijl slurfie neerkogelen!! enfin dit terzijde)) rangers en toen we ze bereikt hadden... de trackers. Dit was een viertal die ons de pluchen beesten moesten vinden.

Zo zacht hun vacht lijk, zo groot zijn hun tanden! Ik me altijd ingebeeld dat ik een soort Franciscus van Asisi ben. Mensen die mij kennen weten dat ik een liefhebber ben van gevogelte allerhande en dat ik een soort van band heb met de natuur rondom mij. Met die gedachte ging ik ook onze voorouders bezoeken.
Op een gegeven moment stelt een van die beesten zich recht. Ik dacht nog "dit is het moment, het moment dat we elkaar in de armen zullen vallen". En inderdaad platneus wandelde op me af en mijn hart vloeide over van liefde. Helaas mr King Kong besloot efkes zijn tanden te laten zien. Ik kan u, eens te meer, verzekeren dat het grote, gele tanden zijn. Ik kan u ook zeggen dat Franciscus en zijn beesten efkes het verst van mijn gedachten waren. En dat mijn hart klopte, maar niet door de bevestiging van een verbondenheid.

Soit, onze gids vond het een surplus.

En ja ook olifanten en giraffen en vogels (veeeel vogels) apen (andere), dronken kapiteits die ons de rivier moeten overzetten, kratermeertjes om in te zwemmen tijdens de kersperiode. En.... bananen. Echt overal bananen. Grote, kleine, dikke, dunne, gele, groene, rode... niet te doen. Echt overal waar je komt. Een bananenrepubliek dus (grapje van de reisgids, niet van mij.

Ik moet nog veel vertellen.
Maar de tijd is beperkt.

Ik wacht nu op nieuws uit Bunia om te kunnen vertrekken. Ik hoop daar regelmatiger updates te kunnen geven van het werk daar.

Ook de foto's uploaden lukt niet. Ik hoop later er nog enkele te kunnen posten.

Veel liefs\t

Geplaatst door Tim Haven 11:49 Gearchiveerd in Oeganda Reacties (0)

Rubriekje speciaal

overcast 18 °C

Soms komt een mens op reis dingen tegen die speciaal, vreemd of compleet van de pot gerukt zijn.
Hieronder enkele. Nog niet de strafste. Ik wil thuis nog iets kunnen vertellen he.

  • Halve limoenen in het urinoir. Niet een of twee. Neen, zeker een halve kilo! Een efficiente bio-geurverfrisser, dacht ik zo.
  • In Ethiopie hebben ze net het Millenium gevierd. Het is hier 2002. Dit wil zeggen dat ze 7 jaar achter staan op ons (of wij staan voor op hen). Nu, dit is nog te overzien. Maar er is bovendien nog een uurverschil van 6 uur. Dus om 8.00u opstaan is dus hier 2.00u. Ik kan u verzekeren dat het in het begin wennen is. Neem maar eens een bus...

En dan wil je naar huis bellen waar het eerst 1 uur verschil is, maar dan begint bij jullie het winteruuur en dan is het twee uur verschil... Niet evident om alles goed bij te houden. (de dagen en de maanden zijn ook anders, maar goed...)

  • Warm water in de spoelbak van het toilet!!! (Hotel Bahir Dar).

Dit heeft zo zijn consequenties. Het ochtendritueel ging als volgt... 1. Opstaan 2. de ,naargelang, grote of kleine boodschap 3. "NIET DOORTREKKEN!!!" 4. douchen 5. wel doortrekken.
Volgden we niet nauwgezet deze sequentie, dan hadden we geen warm water. (wat nodig was, gezien de koude 's nachts)

  • Overal in Ethiopie hebben de winkels een "cashier". Maar dan ook in alle winkels! Een cashier is iemand die het bonnetje van die andere winkelbediende aanneemt, en je zegt (of aan die andere bediende zegt) hoeveel je moet betalen, dan het geld aanneemt en je (of die andere bediende) het wisselgeld geeft.

Wel zo'n cashier vind je dus in ... apothekers, bakkers, reisbureaus, restaurants, supermarkten, internetshops,...
Tegen de corruptie.

  • standje nr. 5 : zie eerder.

Onder mannen zie je hier slechts 5 soorten kapsels (behalve bij de rasta fari's, bedelaars en exentriekelingen of kletskoppen), naargelang de stand van de scheermachine.

De rest is voor later

Geplaatst door Tim Haven 9:23 Gearchiveerd in Ethiopië Reacties (0)

Standje nr. 5

Een avontuurtje in Bahir Dar, Noord-Ethiopie

sunny 20 °C

Al even onderweg...
Dan begint het lichaamshaar al wat te groeien...
Velen zullen het niet geloven, maar toch... Hier in Afrika groeit het haar sneller dan thuis. Inderdaad, ook bij mij. Tenminste dat is mijn vaststelling.

Dus, toen bij het nuttigen van een macchiato (soortement van koffie met melk) een zwoele kapster met wellustige blik in de ogen mij wenkte... twijfelde ik niet.

Haar ervaren handen leidden mij zacht doch vastberaden naar de kappersstoel en ze snoerde me vast met haar kapperscape en streelde zachtjes mijn mooie, blonde krullen...
Onze blikken ontmoetten elkaar in de spiegel. Spanning hing in de broeierige, Afrikaanse lucht.
Haar lippen openden zich en ze toonde mij haar hagelwitte tanden en roze tong.

Uit de verte hoorde ik haar zachte stem :" Which posssition do you like... Sssir?" Ik bleef haar met een gelukzalige, doch vrij dwaze grijns aangapen. Mijn ultieme fantasie!!
"Sssir...?" Ik wist niet onmiddellijk wat te zeggen.
"Posssition one, two, three, four or five?"
Zoveel directheid had ik niet verwacht en nu volledig uit mijn lood geslagen bleef ik maar dom blinken. Tot zij haar scheermachine bovenhaalde!!! De vochtige warmte die zich onder cape verzameld had, ebde plots weg.

"No! No! ", riep ik met een van teleurstelling en angst verstikte stem. Mijne frank was ondertussen al aan het vallen.
"No, I want scissors!"
"Yes, yes I have sssir" Na wat rommelen in een lade, diepte ze een plastieken schaartje op.
"uhmfff, number five please."
En lustig toogde ze aan het werk.

Geplaatst door Tim Haven 19:51 Gearchiveerd in Ethiopië Reacties (0)

Kerma

sunny 40 °C

Een streepje cultuur

Aangekomen in Kerma, waren we nu in het hart van Nubië.

Nubië omvat het grondgebied tussen Aswan (Egypte) en Dongola (ongeveer halfweg Khartoum), maar varieert gedurende de geschiedenis in grootte. De Nubiërs hebben een groot cultureel zelfbewustzijn, hebben hun eigen geschreven en gesproken taal (en lokale dialecten) en muziek. Naargelang de overheersers volgden ze de faraonische religie, het christendom en nu de islam.

De huizen zijn meestal opgetrokken in adobe en zijn wit geschilderd met blauwe motieven. De ruime binnenplaats dient als ontvangstruimte voor gasten en als slaapplaats.

In Abri hadden we kennisgemaakt met een zekere Mohammed en die kwamen we hier opnieuw tegen. Hij woont met zijn familie in Badeen, een eiland in de Nijl.

Deze sympathieke mens zorgde voor ons alsof we zijn kostbaarste bezit waren. Liters flessenwater zeulde hij de rivier over, nam ons mee naar een huwelijksfeest, introduceerde ons bij zijn dorpsgenoten en de vrouw des huizes prepareerde ons de meest gevarieerde gerechten en dat was een opluchting en verrassing na de full-indigestie.

En zo volgden we gestaag de Nijl. We bezochten bouwerken van duizenden jaren oud, we beklommen heilige bergen, we wentelden ons in de schaduw van piramiden en kropen in ondergrondse graftombes met fantastisch goedbewaarde muurschilderingen. Op een enkeling na scheen niemand bijzonder geïnteresseerd in deze (pareltjes van) historische artefacten.

Maar wat toch het meeste bij blijft is de toch de gastvrijheid van de Soedanezen.

Ik kan natuurlijk maar spreken over een heel beperkt stukje van Soedan (8% van Afrika), maar voor al diegenen die zich ongerust maakten : kom ook maar eens af!!

Ik kan nog wat straffe en leuke anekdotes uit mijn mouw schudden, maar die hou ik voor een koude winteravond (oei... het is bij jullie al winter zeker? :-) )

Geplaatst door Tim Haven 18:53 Gearchiveerd in Soedan Reacties (0)

Gonder

sunny 38 °C

En toen vertrokken we richting de grens ...
Ik weet niet wat het is maar ik slaag er telkens weer in ambras te krijgen met grenspolitie.
Deze keer ging het als volgt...
Eens de grens met Ethiopië bereikt ging Tim, in volle onschuld, eens poolshoogte nemen aan de grenspost. Een overijverige mitrailetteman sommeerde me naar 'customs' te gaan. Ik repliceerde dat ik sebiet zou gaan. Eerst sigaretje roken, ietske drinken, geld proberen wisselen, mijn fragiel achterwerk van de hobbelweg laten recuperen,... Je kent het wel.
Hij leek me daar niet al te gelukkig mee, maar soit. Zijn Engels was ook niet bepaald van een fantastisch niveau en mijn Arabisch heeft ook zijn beperkingen. Dus met met een brede glimlach zei ik gedag en ging terug, wat geschreeuw in de achtrgrond negerend.
Ja hallo! 20 meter verder werd ik omsingeld door een stuk of vijf van die gekostumeerde gorilla's. Roepen dat die mannen deden! Van collère trokken ze bekans hun strepen van hun revers, liepen rood aan, haalden handboeien boven en riepen 'mie polies! mie polies!' Ik besloot hun verzoek niet meer te negeren en vriendelijk mee te gaan naar hun gezellig kantoortje. Nederig en met neergeslagen ogen bood ik mijn welgemeende verontschuldigingen aan en zei het nooit meer te doen.
Niets hielp hun woede te temperen, tot ...(ikke)'but my wife is waiting for me', (gorilla) 'get her now!' Toen ging het precies wat beter. Inke arriveerde, wat later kregen we the aangeboden, werden nog wat collega's opgetrommeld en mocht ik met de handboeien spelen terwijl de gorilla's en Inke wat zaten te grappen en grollen. pfff

Maar goed, met wat vertraging (onverwachtte overnachting in de bergen, bus weg zonder ons) kwamen we aan in Gonder, Noord-Ethiopië.
Letterlijk een verademing. Het weer is hier minder warm, er lopen vrouwen op straat met kleedjes en rokjes, er zijn cafeetjes met frisse pinten,... Een opkikker als het ware.

Tot gauw hoop ik. Internet vlot hier niet altijd even vlot dus niet te rap ongerust worden.
t

Geplaatst door Tim Haven 18:48 Gearchiveerd in Soedan Reacties (0)

(Berichten 6 - 10 uit 19) « Pagina 1 [2] 3 4 »